45 plussen

V. V. O. M. A. B.
 



Bezoek ons op Facebook!


 

 

 

 Welkom op de totaal vernieuwde site van de 45 plussen een aantal zaken zijn het zelfde sommige nieuw, en de  site is ook leesbaar op je mobiel.


  

TAXI

 

Ja vrienden, vriend Hepie neemt tegenwoordig niet eens meer de tijd om te ontnuchteren, hij stond woensdagavond al bij me aan de deur te jengelen om zijn eitjes kwijt te kunnen over de jaarlijkse avonturen van de 45 plussen  in Oostenrijk.

Ik zei nog vriend, doe rustig, je mag het ook volgende week vertellen, maar hij was bang, gezien zijn ouderdom, dat hij de helft zou vergeten.

Uiteindelijk, heb ik ook bij jullie geïnformeerd, want hij was inderdaad de helft kwijt en dan zou dit een heel kort verhaaltje zijn geworden, maar zijn we er klaar voor, dan gaan we.

 

Uiteraard het vroege opstaan, dit ging volgens zeggen, bewonderingswaardig van een redelijk leien dakje, zelfs de Boer had onverdroten afscheid genomen met een klinkende Aria en was op tijd.

 

Het vliegen ging prima, niemand hoefde in te grijpen de piloten hadden de APP –machines niet aanstaan, hoe anders zou dit blijken met de vriendelijke taxichauffeur in Oostenrijk. De eerste taxi vrolijk op weg naar Maria -Alm, nog geen vijf minuten onderweg of de telefoon ging over, uh, jongens wij zijn uit de taxi gedonderd, hoezo? Uit de taxi gezet.

Die malloot (chauffeur) was nog geen meter aan het rijden of hij begon te appen, en de Maori zat naast de chauffeur en jullie begrijpen het, hij vroeg vriendelijk of de goede man zijn telefoon wilde wegleggen, want het was de bedoeling dat het gezelschap heel in Maria -Alm moest aankomen.

U ziet de bui hangen, natuurlijk vraagt de Maori het op zijn vriendelijkste toon, maar dan nog wordt je toch wat angstig, net als deze aardige taxichauffeur, welke dan ook direct omkeerde en de heren uit de Taxi gooide.

 

Gelukkig stonden er nog andere taxi’s maar die luisteren helaas naar de beroemde boord radio’s, via deze werd gecommuniceerd dat een Maori een andere taxi zocht, een andere taxi was dus niet zomaar geregeld.

Na enig zoeken, een taxi gevonden met een aardige vent achter het stuur, deze liet zijn telefoon met rust en schonk onder het rijden een lekker kopje thee met een koekje erbij, onder het luid zingen van Lalah Bakt maar, er  was even een angstig moment de beste man had een gordel om, bleek gelukkig gordel roos, de heren arriveerden niet veel later in Maria – Alm.  

 

Na aankomst boodschappen doen, ski’s en bijbehorende attributen huren de latten onder binden en skiën maar, de anderen zijn aan de wandel gegaan, tussen door mekken, het duurde even voordat de wissel door had hoe spelletje ging, maar stortte zich, toen hij het spelletje door had volovergave in de strijd.

Dolle avonturen met rodelen, de video opnames spreken voor zich, menigeen hing in vangnetten en knalden in de sneeuwwallen maar allen kwamen zonder hals und beinbruch wieder unter.

De wandelingen, het eten, de ontbijtjes en de Ierse koffie zoals van ouds verzorgd door de boer, waren weer uitstekend.

Op de retour reis werden de mannen over het hele vliegtuig verdeeld voor het evenwicht, gelukkig herinnerde de Gier zich nog net op tijd Theo te bellen dat we pas om rond vijven in Nederland terug zouden zijn en niet om elf uur.

 

Ondanks het bijlappen wat inmiddels ook een traditie is geworden, zijn de plannen voor volgend jaar alweer in de maak

  

Grussen und Zum wohl

 

Xenophanes 


VREDENBURCH NIEUWS